Sopockie Towarzystwo Ergo Hestia SA

Oddział w Olsztynie

10-536 Olsztyn, ul. Mrongowiusza 10A

Poniedziałek, 24 września 2018. Imieniny Dory, Gerarda, Maryny

Zaburzenia lękowe po wypadku drogowym – jak pomoże psychoterapia?

2015-09-16 20:58:08 (ost. akt: 2016-05-29 16:07:06)

Wypadek drogowy nie pozostaje bez wpływu na naszą psychikę – niezależnie od tego, czy jesteśmy jego świadkami, ofiarami czy sprawcami. To wydarzenie zaliczane do traumatycznych.

Zaburzenia lękowe po wypadku drogowym – jak pomoże psychoterapia?
Nierzadko potrzebna jest więc pomoc psychoterapeutyczną, by poradzić sobie z jego efektami – pisze dr Joanna Klimaszewska, psycholog i psychoterapeuta.

Każdego roku w wypadkach komunikacyjnych zostaje rannych ponad 40 tysięcy osób, a ponad trzy tysiące ponosi w nich śmierć. Uczestnicy wypadków, ale i członkowie ich rodzin muszą zmierzyć się z nową sytuacją, która często diametralnie zmienia ich życie.

Dla wielu z nich niemożliwe albo bardzo trudne staje się zaakceptowanie jej. Mierzą się z emocjami typowymi dla poczucia straty i szukają strategii radzenia sobie w nowej rzeczywistości. Jedni odnajdą się w niej samodzielnie, dla innych niezbędna będzie terapia psychologiczna.

http://m.nurkowa.wm.pl/2015/09/orig/psychoterapia-k-966.jpg

Jak wygląda terapia?

Psychiczne skutki udziału w wypadku samochodowym mogą być bardzo różne – od zaburzeń funkcji poznawczych (problemy z uwagą i pamięcią), przez zaburzenia afektywne, czyli nastroju (np. jego nagłe obniżenie albo podwyższenie), po zaburzenia nerwicowe: stresowe pourazowe (PTSD), lęk paniczny czy lęk uogólniony (ogromny strach przed tym, co przyniesie przyszłość).

Za jedną z najskuteczniejszych w leczeniu zaburzeń lękowych uważa się terapię poznawczo-behawioralną. Rekomendują ją m.in. NICE (National Institute for Health and Clinical Excellence) i APA (American Psychiatric Association).

Na początku tej terapii psychoterapeuta koncentruje się na postawieniu właściwej diagnozy. To ona determinuje dalsze kroki i wybór metody pracy z pacjentem.

Łatwiej ją postawić, jeśli psychoterapeuta nawiąże dobrą relację z pacjentem i ten czuje się bezpieczny i wie, że może sobie pozwolić na szczerość. To z kolei umożliwia dobór określonych interwencji poznawczych, czyli technik w pracy terapeutycznej, eksperymentów behawioralnych czy prac domowych dla konkretnego pacjenta.

W nurcie poznawczo – behawioralnym psychoterapia jest ustrukturalizowana (struktura wyznacza czas terapii, długość i częstotliwość spotkań i ich stałych elementów, określa cele terapii i nadaje im rangę). Istnieją też określone protokoły jej prowadzenia, co bardzo ułatwia psychoterapeucie pracę, a pacjentowi daje poczucie bezpieczeństwa i możliwość śledzenia postępów. Aby monitorowanie zmian było możliwe, na początku psychoterapii pacjent z psychoterapeutą ustalają wspólne jej cele i narzędzia ich pomiaru. Przy zaburzeniach lękowych może to być na przykład stworzona wspólnie przez pacjenta i terapeutę skala lęku od 0 do 100, gdzie lęk na poziomie 0 może oznaczać całkowity spokój, natomiast na poziomie 100 najwyższy poziom lęku, którego pacjent w życiu doświadczył. Mając do dyspozycji taką skalę, pacjent sam dokonuje pomiaru swojego lęku i postępów psychoterapii.

Ważnym elementem jest też psychoedukacja. Podczas początkowych sesji pacjent zostaje zapoznany z modelem, w oparciu o który będzie przebiegała psychoterapia. Otrzymuje od psychoterapeuty wsparcie, wspólnie pracują nad jego motywacją i uważnione zostają jego emocje, co oznacza, że psychoterapeuta przyjmuje i szanuje fakt, że określone emocje pacjenta mają dla niego duże znaczenie, zwłaszcza w sytuacji, gdy dla osób z otoczenia pacjenta są one niezrozumiałe lub nadmierne. W czasie tych pierwszych sesji zostaje także znormalizowany stan pacjenta, czyli terapeuta uświadamia mu, że osoby, które doświadczają podobnych jak on zdarzeń, odczuwają podobne emocje i doznania fizjologiczne, a także podobnie się zachowują. Dzięki temu pacjent nie ma poczucia, że w swoim zachowaniu jest inny czy dziwny.

Psychoedukacja jest stosowana także pod koniec terapii, kiedy służy zapobieganiu nawrotom.

czytaj więcej na mamwyzwanie.pl >>>